Op Jacht

*PANG* klinkt het naast me. Mahru en ik zijn op jacht geweest, niet op dieren maar op bloemen, bloemzaden om precies te zijn. De knal wordt dan ook niet veroorzaakt door een geweer, maar een exploderende zaaddoos die in één van de verzamelpotjes ligt te drogen.
Het is één van de meest ontspannende dingen om met de hond te doen: de velden afstruinen naar zaden. Mahru is bijzonder geschikt als kompaan want er is niets dat zij liever doet dan over die velden lopen. Brandnetels, distels en andere prikkende planten doen haar niets. Sterker nog, vandaag groef ze een flink gat tussen de brandnetels. Met haar neus drukt ze de inmiddels enorme bossen netels weg zonder er last van te krijgen. Lazar springt als een konijn door het veld.

Wikke-peulen. Dit is de kleine, de grote peulen met meer zaden exploderen een stuk harder

Kuilen graven

Ik hou er niet van wanneer mensen hun honden diepe kuilen op de paden graven. Maar op veel andere plekken helpt het de natuur juist een handje. Wij hebben hier in het Noorden geen zwijnen die de grond omwoelen. De meeste wilde bloemen en veel struiken hebben omgewoelde grond nodig om wortel te kunnen schieten, dus de honden hebben de rol van zwijn tijdelijk overgenomen. Meestal gooi ik de kuil weer dicht door met m’n voet de meeste aarde er weer in te schuiven. In februari, maart, september en oktober heb ik zaden op zak die dankzij Mahru een ideaal bedje hebben om te ontkiemen. Maar ook al heb ik niets bij me, op die plekken waar Mahru het gras heeft verwijderd komen allerlei planten en bloemen op die anders geen kans hadden. Sommige zaden zoals bijvoorbeeld papaver kunnen wel veertig jaar onder de grond blijven, wachten op het goede moment.

bonte wikke

Bloei

Er is weinig dat zoveel voldoening geeft om al die bloemen te zien bloeien. Waar de honden lopen zie ik vlinders opfladderen, bloemen die we eind vorig jaar of begin dit jaar hebben gezaaid bloeien. Dit jaar doet de papaver, korenbloem en phacelia het goed. Maar ook andere bloemen komen juist op deze plekken goed op omdat er veel meer activiteit is van insecten en vogels. Allerlei wilde orchideeën zie ik voor het eerst dit jaar en van de meeste bloemen ken ik de naam niet eens. Praktisch alle planten uit mijn eigen tuin komen uit de natuur. Geld uitgeven in een tuincentrum aan met gifstoffen besproeide (vaak exotische) planten is waanzin als je het mij vraagt.

Gewone brunel

*PANG* klinkt het weer. Het zijn de peulen van wikke die zo vaak knallen. Het slaapmutsje kan ook zo goed exploderen. De lange peulen knallen zo hard dat je geen zaadje kunt vinden als je ze niet in een afgesloten pot hebt. Toch vreemd, zo’n explosieve bloem een ‘slaapmutsje’ noemen. Ik stel me zo voor dat mensen vroeger vóór ze naar bed gingen hun slaapmuts opzetten en ’s ochtends zonder hoofd wakker werden.

“Onkruiden zijn ook bloemen wanneer je ze beter leert kennen.”

Winnie de Poeh